Opmerkelijk: landerijen blank, waterbergingsgebied droog

21 maart 2017 Ten zuiden van Goirle, tussen een paar natuurgebieden, houdt Ronnie Schellekens 130 melkkoeien. Zijn jongvee graast in de zomerdag op 15 hectare natuurgrond, eigendom van Brabants Landschap. Maar in juni 2016 was er iets opmerkelijks aan de hand. Terwijl veel boerenland langs het beekje de Rovertse Leij blank stond, bleef de grond met het jongvee zo goed als droog. Vreemd, als je weet dat juist die gronden zijn aangewezen en ingericht voor de opvang van waterpieken.

‘Terwijl het water op het ene perceel keurig wegliep, stonden stukken waarvan je het eigenlijk niet verwachtte, lange tijd blank.’ De schade, vooral door minder opbrengst van de maïs, schat hij op zo’n 15.000 euro. Maar een schadeclaim indienen deed hij niet. ‘Ik beschouw het als een stukje bedrijfsrisico.’

Schone drains

Aan zijn voorbereidingen dat voorjaar heeft het niet gelegen. Veel van zijn gronden zijn voorzien van drains die hij keurig had schoongespoten. Ook tijdens de wateroverlast heeft hij er zelf alles aan gedaan om de schade beperkt te houden. ‘Greppeltjes graven bijvoorbeeld en er met de trekker met cultivator overheen zodat het water beter weg kon.’

Een paar percelen net over de grens met België, kampten met flinke schade. Maar dichterbij huis hebben hij en een paar collega-boeren, zich dus vooral verbaasd over het waterbergingsgebied. ‘Ik ben natuurlijk geen waterspecialist maar volgens mij heeft het gebied niet gedaan waarvoor het bedoeld is. Het was een beetje drassig, maar het jongvee kon gewoon blijven staan.’ Waarom het gebied geen water opving? De melkveehouder heeft geen idee. ‘Misschien weet het waterschap het.’

Na de wateroverlast van juni staken Schellekens en een aantal collega-boeren de koppen bij elkaar. Samen pleitten ze sindsdien voor een betere communicatie tussen de boeren en Waterschap De Dommel.

WaterWerkplaats

Ook nam hij deel aan een van de WaterWerkplaatsen die De Dommel regelmatig organiseert. ‘Het is goed dat we als boeren hier ook iets van ons laten horen.’ Tijdens zo’n bijeenkomst zat Schellekens met een medewerker van De Dommel en Staatsbosbeheer in een groepje. ‘Ik vertelde hoe wij het als boeren voor ons zien. Een tekenaar maakte daar meteen een schets van. Dat was mooi’, herinnert hij zich.

Maar hoe ziet hij het dan voor zich, in een gebied waar landbouw en natuur zo verweven zijn? ‘Misschien helpt een kavelruil waarbij het niet functionerende waterbergingsgebied en gronden die nu puur agrarisch zijn, worden geruild.’

Peilgestuurd draineren

Ook het woord peilgestuurde drainage valt regelmatig, een techniek waarbij de waterstand ondergronds beïnvloed kan worden. ‘Ik heb er zelf nog geen ervaring mee maar weet wel dat het goed is voor de boer, en de natuur. Maar omdat we hier een natte natuurparel hebben, gaat het waterschap niet zomaar akkoord met drainage. Maar voor de peilgestuurde variant mogen ze best wat meer open staan.’